ایرادات وارد بر دموکراسی

ایرادات وارد بر دموکراسی:
1-دموکراسی بر پایه ایجاد شور سیاسی است نه شعور سیاسی.
2-دموکراسی بر پایه تبلیغات رسانه ای از صداوسیما و روزنامه ها و مجلات خبری و...می باشد. نه بر اساس حقیقت محض آن کاندیدا.
3-میان رای یک فرد 20ساله و 50 ساله هیچ فرقی نیست. و در کل میان رای تمام محدوده های سنی هیچ تفاوتی نیست.
4-میان رای یک انسان تحصیلکرده و بی سواد هیچ تفاوتی نیست. مثلا رای کی دکتر با یک دیپلمه یا سیکل یا بی سواد تفاوتی وجود ندارد. و در کل میان رای تمام محدوده های تحصیلی هیچ فرقی وجود ندارد.
5-میان رای یک فرد که در رشته علوم سیاسی تحصیل کرده با سایر رشته های تحصیلی تفاوتی وجود ندارد.
6-میان رای اشخاصی که مستقیما کار حکومتی می کنند و از نزدیک با سیاست درگیرند با یک فردی که رد روستا به دور از هیاهوهای سیاسی زندگی می کند هیچ تفاوتی نیست.
7-موکدا میان رای رهبر مملکت و هیچ فرد دیگری تفاوتی نیست. از آنجا که گستره دید و شناخت او از اشخاص  بسیار وسیعتر از دیگران است. اما او یک رای دارد و بقیه اقشار از باسواد و بی سواد نیز یک رای.
8-میان رای افراد شهرهای مختلف بر اساس سطح فرهنگ و شعور سیاسی هیچ تفاوتی نیست.
9-شناخت از کاندیداها حقیقتا محقق نمی شود. تنها یک دید کلی و گذری به آنها ایجاد می شود که آن هم با تبلیغات و ایجاد شور سیاسی در افراد اقشار مختلف ایجاد می شود!
10-میان رای کسانی که در مورد کاندیداها تحقیق می کنند با دیگرانی که تحقیقی نمی کنند تفاوتی وجود ندارد.
11-میان رای آشناها، دوستان و فامیل کاندیداها که مشخصا تنها به دلیل اینکه وابستگی به او دارند به او رای می دهند و از این رو یک رای کاذب وبا دلیل منفعت طلبانه می باشد با آراء حقیقی دیگران تفاوتی نیست.
12- و ایرادهای بیشمار دیگر... که در نهایت منجر به تلقی دموکراسی تنها به عنوان یک نمایش  یا show ی عمومی و در نتیجه فریب عمومی اذهان می گردد.
حال کسی که تنها از طریق ایجاد یک شور عمومی و جهت دهی و تبلیغات رسانه ها به نفع او انتخاب می شود( که این مساله بیشتر در انتخابات ریاست جمهوری مشهودتر است) و نه شعور سیاسی و فاکتور مهم عقلانیت و اخلاق،هرچند بواسطه رای اکثریت، آیا چنین فرد منتخبی واقعا مشروعیت و صلاحیت آن پست سیاسی را خواهد داشت؟  این نیز همچون مفهوم گنگ و پر ایراد دموکراسی مساله ای گنگ و نامعلوم است!!!
بنابر این نتیجه می گیریم رای اکثریت ملاک خوبی برای انتخاب روسای مملکت نمی باشد و باید راههای دیگری را در این مقوله پیشنهاد و ارائه نمود. راههایی که نه به روش آزمایش و خطا بلکه به روشهای کاملا علمی زیر میکروسکوپ دانشمندان و فلاسفه علوم سیاسی رفته باشد تا در صورت اجرا نتیجه اش به دست اما و اگرهای احتمالی مشخص نشود. بلکه نتیجه ای مشخصا مطلوب داشته باشد.
کسانی که پاسخهایی برای این ایرادات دارند لطفا ارائه بفرمایند. من که گمان می کنم وجود ندارد.
با تشکر