سریال یاد شده دقیقا پس از پخش سریال فاخر مختارنامه ساخته و پخش شد از لحاظ ترکیب بندی و کیفیت و ساخت بسیار ضعف داشت ولی توانست انگاره های ذذهنی فراوانی را در بین مخاطبان به وجود آورد. سریال با نشان دادن چهره دوتن از امامان شیعه همراه بود که به فتوای صریح شیخ الاذهر مصر ،هیچ یک از صحابه کبار و فرزندان رسوال خدا قابل تصویر شدن نیست. از این گذشته در آئین مقدس شیعه بدون شک نشان دادن چهره امامان شیعه نادرست بوده و طبق نظر تمام علماو فقهای بزرگ شیعه این عمل ناشایستی است.

داستان با تحریف تاریخ و نشان دادن چهره امام حسین و امام حسین (ع) تمام نمی شود بلکه کیفیت نشان دادن چهره این امامان شیعه بسیار مهم است در این فیلم امام حسن(ع) فردی بسیار گوشه گیر و ضعیف جلوه داده شده و خبری از یاران حضرت علی(ع) گرد ایشان نیست و پسر خلیفه دوم مدام به ایشان نصیحت می کند و اصلا دشمنی امام حسن و معاویه بر سر قدرت نیست بلکه معویه خیرخواه امام حسن(ع) بوده و همواره ایشان را از خطا باز می دارد. در سریال الحسن و الحسین تمام افتراق بین این دو نفر بر سر وجود شخصیتی است که به قول حضرت علامه طباطبایی فردی خیالی است و اصلا وجود خارجی نداشته است. عبد الها بن صبا شخصیتی است که در این فیلم کاملا پر رنگ است و باعث جدایی بین معاویه و امام حسن است کارگردان سعی دارد عامل اصلی را یهودیان معرفی کند. شخصیت امام حسین(ع) در این فیلم بسیار کمرنگ است و بیشتر اوقات ایشان در سایه شخصیت امام حسن هستند. این شخصیت صرفا انسان خوبی است که در حال ارشاد همه می باشد اما شخصیت عبدالله زبیر و عبدالله عمر بسیار قوی و پر رنگتر است.

در اقدامی دیگر سریالی از زندگی امام صادق (ع) با بودجه کشور کویت در یکی از کشورهای عربی ساخته شده است که در حال حاضر در حال پخش است. در این سریال شخصیت امام شیعیان به عنوان یک عالم مورد برسی قرار می گیرد و تنها یک شخصیت مقدس و نوه حضرت امام علی(ع) عنوان شده است.

نکته جالب اینجاست که چرا هزینه ساخت سریال های این چنینی را کشور کویت متقبل می شود و چرا ساخت چنین پروژه هایی در دستور کار خود قرار دادند. آخرین حرکت این حرکت سریالی ساخت سریال عمر خلیفه دوم است که به قول رئیس شبکه العربیه فاخرترین و بزرگترین پروژه تاریخی پس از فیلم محمد رسوال الله است که بعید به نظر می رسید.

این سریال بدون طولانی کردن سیر داستان به زندگی خلیفه دوم از بعثت پیامبر اسلام(ص) در طول سال‌های بعثت و هجرت و تا وفات حضرت رسول(ص) و سپس دوران خلیفه اول و دوران خلیفه دوم بپردازد. در نگاه اول ابراهیم بن ولید الابراهیم رئیس مجموعه MBC بسیار ذوق زده شده و اعلام چنین ادعایی بسیار بعید به نظر می رسد و این شبکه در صدد جذب مخاطب است.

در سریال مذکور چند نکته قابل تامل است اول اینکه این سریال تمام نمادهای حکومت مولا علی (ع) به خلیفه دوم نسبت داده شده و شعار اصلی این سریال امنیت، عدالت و حکمت است .

نقد اصلی این است که عدالت در دوره خلیفه دوم قابل بحث است. به طور مثال دادن حق جهاد به مجاهدان همراه با رسوال خدا ، که از قزوه بدر به قبل به یک شکل محاصبه می شده و به بعد مبلغ کمتری به صحابه داده می شده این خود نشان نابرابری است.

این در حالی است که در زمان حضرت علی(ع) حق جهاد وجود نداشت و سهم همه از بیت المال مساوی بوده است. در مورد حکمت خلیفه دوم ، همواره برای پرسش های علمی و فقهی مردم را به صحابه دیگر به ویژه حضرت علی(ع) ارجا می داده است. مثال تاریخی مرتبط به این مسئله در جایی هویدا می شود که خلیفه دوم ندانسته حکم اعدام دختری را به علت زنا می دهد که با پی گیری حضرت علی (ع) این امر به وضوح شناخته شده و بی گناهی آن دختر اعلام می شود. پس خلیفه دوم در علوم اسلامی مجتهد نبوده است . مسئله بعد امنیت است که حقیقتا در دوران خلیفه دوم وجود نداشته و اون همواره در جنگ با کشورهای دیگه به ویژه ایران و شمال آفریقا بوده است. برای همین بدعت کلمه حی علی الجهاد را به جای حی علی خیرالعمل به اذان اضافه کرد تا روحیه جامعه را جنگی کند.

در این سریال چهره عمر،ابوبکر و عثمان و چهره نورانی مولا علی(ع) به تصویر کشیده می شود. به گفته رئیس شبکه mbc گروهی از محققین بر بازبینی فیلم نامه این همت گماشته و اصلا معلوم نیست فیلم نامه این سریال به دست چه کسی نگاشته شده است .

شیخ یوسف القرضاوی، شیخ سلمان العوده، عبد الوهاب الطریری، الصلابی، سعد مطر العتیبی و اکرم ضیاء العمری شخصیت هایی هستند که بر این پروژه نظارت می کنند اما دقیقا از ماهیت علمی این افراد اطلاعاتی در دست نیست. تحریف تاریخ و نشان دادن برخی از ابهامات و گوشه های تاریک تاریخ در چند دهه اخیر با شکل گیری شبکه های وهابیت بیسار بیشتر شده و این خود نشان از خطری دارد که باید از آن جلو گیری کرد.